دیکشنری جامع اصطلاحات اصلی حوزه وایرلس و RF

اگر در حوزه شبکه‌های وایرلس و فرکانس رادیویی (RF) مشغول به کار هستید، آشنایی با اصطلاحات اصلی حوزه وایرلس و کانکشن این عرصه خیلی مهم است. این دیکشنری یک راهنمای کامل برای تسلط شما بر زبان تخصصی RF خواهد بود.

در این مقاله، تمام مفاهیم کلیدی، از قطعات سخت‌افزاری اصلی (مثل آنتن و ریپیتر) و معیارهای مهم فنی (مانند گین، نویز و تاخیر) تا جدیدترین استانداردها (5G و Wi-Fi 7) را یاد می‌گیرید، تا درک شما از دنیای پیچیده ارتباطات وایرلس بالاتر برود.

در عصری که فناوری وایرلس پایه اصلی ارتباطات در روزمره و همچنین کسب و کارها محسوب می‌شود، درک مفاهیم مهم و پرکاربرد این حوزه نه یک مزیت، بلکه یک ضرورت است. از یک متخصص شبکه که در حال بهینه‌سازی Wi-Fi است تا مهندسانی که شبکه‌های پیشرفته 5G را طراحی می‌کنند، همه باید به زبانی مشترک از مفاهیم RF و وایرلس مسلط باشند.

اکنون که اهمیت تسلط بر این حوزه را درک کردید، وقت آن است که قدم به قدم، این اصطلاحات تخصصی را بررسی کنیم. ما این دیکشنری را در شش بخش مجزا دسته‌بندی کرده‌ایم تا یادگیری مفاهیم اصلی تا پیشرفته برای شما ساده شود. با این دسته‌بندی، آمادگی دارید تا به سرعت، هر اصطلاح را در جایگاه مناسب خود در شبکه وایرلس یاد بگیرید. همراه ما باشید!

بخش اول: مبانی انرژی و انتشار در حوزه RF

1. فرکانس رادیویی (Radio Frequency – RF)

RF به محدوده‌ای از امواج الکترومغناطیسی گفته می‌شود که از حدود 3 کیلوهرتز (kHz) تا حدود 300 گیگاهرتز (GHz) را در بر می‌گیرد و برای انتقال اطلاعات در فضای آزاد استفاده می‌شود. تمام تکنولوژی‌های وایرلس (از رادیوهای قدیمی و تلویزیون گرفته تا Wi-Fi و شبکه‌های موبایل) بر پایه انتقال سیگنال از طریق این امواج بنا شده‌اند. به طور کلی، RF بخشی از طیف الکترومغناطیسی است که بدون نیاز به کابل، اطلاعات را از فرستنده به گیرنده منتقل می‌کند. در مهندسی، تمرکز بر روی اجزایی مانند آنتن‌ها، فیلترها و تقویت‌کننده‌ها است که وظیفه تولید، پردازش و دریافت این سیگنال‌ها را بر عهده دارند.

2. آنتن (Antenna)

آنتن در واقع یک مبدل انرژی است که سیگنال‌های الکتریکی را به امواج الکترومغناطیسی (RF) تبدیل کرده و به فضا منتشر می‌کند (حالت فرستنده) یا برعکس، امواج RF را از فضا دریافت کرده و به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌نماید (حالت گیرنده). عملکرد آنتن‌ها از نظر جهت‌گیری (Directional یا Omni-Directional)، بهره (Gain) و فرکانس کاری تعیین می‌شود. انتخاب نوع آنتن برای هر سیستم وایرلس، حیاتی است، زیرا به طور مستقیم بر برد (Range) و کیفیت سیگنال (Signal Quality) تاثیر می‌گذارد.

3. طیف فرکانسی (Frequency Spectrum)

طیف فرکانسی به محدوده کاملی از امواج الکترومغناطیسی گفته می‌شود که برای ارتباطات وایرلس در دسترس هستند. این طیف یک منبع محدود و ارزشمند است و توسط نهادهای نظارتی مانند FCC (در آمریکا) یا ITU (در سطح بین‌المللی) به باندهای مختلف تقسیم و تخصیص داده می‌شود (مثلاً باند 2.4 GHz برای وای‌فای یا باندهای مختلف برای شبکه‌های موبایل). به دلیل محدودیت منابع طیف، تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند OFDMA (در 5G و Wi−Fi6) برای استفاده کارآمدتر و اشتراک بهتر این طیف توسعه یافته‌اند تا ظرفیت شبکه افزایش یابد.

4. توان (Power)

توان میزان انرژی الکتریکی است که توسط فرستنده به آنتن داده می‌شود یا از آنتن دریافت می‌گردد. معمولاً با واحد میلی‌وات (mW) یا وات (W) اندازه‌گیری می‌شود. توان ارسالی یک عامل کلیدی در تعیین برد ارتباطی است و در عین حال، محدودیت‌های قانونی سختگیرانه‌ای برای حداکثر توان ارسالی (EIRP) اعمال می‌شود تا از تداخل بین دستگاه‌ها جلوگیری شود.

بخش دوم: معیارهای اندازه‌گیری و عملکرد

5. دسی‌بل (Decibel – dB)

دسی‌بل (dB) یک واحد لگاریتمی و بدون بعد است که برای بیان نسبت بین دو مقدار قدرت استفاده می‌شود. دلیل استفاده از آن، ساده‌سازی محاسبات در سیستم‌های RF است، زیرا در این سیستم‌ها، تضعیف (Loss) و تقویت (Gain) سیگنال‌ها در زنجیره ارتباطی بسیار زیاد و ضربی است که با استفاده از dB به جمع و تفریق تبدیل می‌شوند.

GaindB​=10⋅log10​(Pin​Pout​​)

دو فرم رایج دسی‌بل در ارتباطات وایرلس عبارتند از: dBm (دسی‌بل بر حسب میلی‌وات) که واحد توان مطلق است (0 dBm برابر با 1 میلی‌وات) و dBi (دسی‌بل بر حسب بهره ایزوتروپیک) که برای اندازه‌گیری بهره آنتن استفاده می‌شود.

6. بهره (Gain) و بهره مؤثر تابشی (EIRP)

بهره (Gain) در یک سیستم RF، به توانایی یک قطعه (مانند آنتن یا تقویت‌کننده) در افزایش قدرت سیگنال گفته می‌شود. در مورد آنتن‌ها، بهره به معنای توانایی آنتن در متمرکز کردن انرژی تابشی در یک جهت خاص، در مقایسه با یک آنتن مرجع است.

بهره مؤثر تابشی (Effective Isotropic Radiated Power – EIRP) مهم‌ترین معیار برای تعیین حداکثر قدرت فرستنده قانونی است و بیانگر کل توان ارسالی در جهت بیشترین بهره آنتن است. EIRP تعیین می‌کند که سیگنال با چه قدرتی در یک جهت خاص به سمت گیرنده حرکت می‌کند و برای محاسبه برد لینک و رعایت مقررات رادیویی حیاتی است:

7. نسبت سیگنال به نویز (Signal-to-Noise Ratio – SNR)

SNR یا S/N یک معیار حیاتی در ارتباطات وایرلس است که کیفیت سیگنال دریافتی را نشان می‌دهد. این نسبت، تفاوت قدرت سیگنال مطلوب (S) را نسبت به قدرت نویز محیطی (N) در یک نقطه مشخص اندازه‌گیری می‌کند.

هرچه مقدار SNR بالاتر باشد، یعنی سیگنال از نویز تمایز بیشتری دارد، در نتیجه گیرنده می‌تواند اطلاعات را با خطای کمتری رمزگشایی کند و در نتیجه، سرعت انتقال داده (Throughput) بیشتر و پایداری شبکه بهتر خواهد بود.

8. حساسیت گیرنده (Receiver Sensitivity)

حساسیت گیرنده حداقل قدرت سیگنال RF (معمولاً بر حسب dBm) است که گیرنده برای اینکه بتواند سیگنال را با کیفیت قابل قبول رمزگشایی کند، به آن نیاز دارد. هرچه مقدار حساسیت گیرنده منفی‌تر (کمتر) باشد (مثلاً −100 dBm بهتر از −90 dBm است)، نشان‌دهنده این است که گیرنده قوی‌تر است و می‌تواند سیگنال‌های ضعیف‌تری را دریافت کند. حساسیت گیرنده یک عامل کلیدی در تعیین حداکثر فاصله یا برد یک لینک وایرلس است.

9. توان عملیاتی (Throughput)

توان عملیاتی (Throughput) به مقدار واقعی داده مفید گفته می‌شود که در واحد زمان (مثلاً مگابیت بر ثانیه – Mbps) با موفقیت از طریق یک لینک ارتباطی منتقل می‌شود. برخلاف نرخ داده (Data Rate) که حداکثر سرعت تئوری را بر اساس مدولاسیون نشان می‌دهد، Throughput میزان داده‌ای است که پس از کسر سربار پروتکل (Overhead)، بسته‌های از دست رفته و تداخل، عملاً به دست کاربر می‌رسد. این معیار، نشان‌دهنده عملکرد واقعی و نهایی شبکه است.

بخش سوم: تضعیف، نویز و تداخل

10. تضعیف مسیر (Path Loss) و میرا شدن (Fading)

تضعیف مسیر (Path Loss) عبارت است از کاهش قدرت سیگنال RF در حین انتشار از فرستنده به گیرنده در فضای آزاد. این کاهش یک اتفاق طبیعی است و به طور مستقیم با فاصله و فرکانس سیگنال مرتبط است: هرچه فاصله بیشتر و فرکانس بالاتر باشد، تضعیف نیز بیشتر خواهد بود. مدل‌سازی دقیق Path Loss برای طراحی کارآمد شبکه‌های وایرلس حیاتی است.

میرا شدن (Fading) به نوسانات سریع و تصادفی در قدرت سیگنال دریافتی گفته می‌شود که به دلیل تداخل امواج RF در اثر بازتاب (Reflection)، پراکنش (Scattering) و انکسار (Diffraction) سیگنال از موانع محیطی رخ می‌دهد (پدیده Multi-path). Fading باعث ناپایداری کیفیت سیگنال می‌شود و مهندسان RF برای مقابله با آن، از تکنیک‌هایی مانند Diversity و Equalization استفاده می‌کنند.

11. مالتی‌پث (Multipath)

مالتی‌پث پدیده‌ای است که در آن، یک سیگنال RF از فرستنده از طریق چندین مسیر (بر اثر بازتاب، پراکنش یا انکسار توسط دیوارها، ساختمان‌ها یا اشیاء) به گیرنده می‌رسد. رسیدن چندین نسخه از یک سیگنال با تأخیرها و فازهای متفاوت می‌تواند منجر به میرا شدن (Fading) سیگنال و تخریب داده شود. با این حال، تکنیک MIMO از پدیده مالتی‌پث به نفع خود استفاده می‌کند، به طوری که مسیرهای متعدد را به عنوان یک مزیت برای ارسال چندین جریان داده به طور همزمان به کار می‌گیرد و در نتیجه، سرعت را افزایش می‌دهد.

12. نویز (Noise) و تداخل (Interference)

نویز (Noise) هر سیگنال الکتریکی ناخواسته‌ای است که توسط قطعات الکترونیکی یا محیط فیزیکی ایجاد می‌شود و به سیگنال اصلی اضافه شده و می‌تواند آن را تخریب کند. نویز در همه سیستم‌های RF وجود دارد و محدودکننده نهایی عملکرد گیرنده است.

تداخل (Interference) سیگنالی ناخواسته است که از سایر فرستنده‌های وایرلس (مثلاً یک روتر Wi-Fi یا ایستگاه پایه موبایل دیگر) وارد گیرنده می‌شود. تداخل می‌تواند به شدت کیفیت سیگنال را کاهش دهد و کاهش آن، یکی از مهم‌ترین چالش‌های طراحی شبکه است.

13. نویز حرارتی (Thermal Noise)

نویز حرارتی (یا نویز جانسون-نای‌کویست) اساسی‌ترین و اجتناب‌ناپذیرترین نوع نویز در سیستم‌های الکترونیکی است. این نویز ناشی از حرکت تصادفی الکترون‌ها در یک رسانا (مانند مقاومت‌ها، ترانزیستورها و کابل‌ها) به دلیل دمای محیط بالاتر از صفر مطلق است. این نویز یک حد پایینی را برای حساسیت گیرنده تعریف می‌کند و بر روی حداکثر برد قابل دستیابی یک سیستم وایرلس تأثیر مستقیم دارد.

بخش چهارم: قطعات کلیدی RF و مدیریت سیگنال

14. مدولاسیون (Modulation)

مدولاسیون فرآیندی است که طی آن، داده‌های اطلاعاتی (سیگنال پیام) بر روی یک موج حامل با فرکانس بالا (سیگنال RF) سوار می‌شوند تا بتوانند در فضا منتقل گردند. این فرآیند با تغییر یکی از ویژگی‌های موج حامل انجام می‌شود: دامنه (Amplitude)، فرکانس (Frequency) یا فاز (Phase). برای مثال، در سیستم‌های Wi-Fi و 5G، از تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند QAM (Quadrature Amplitude Modulation) استفاده می‌شود که با ترکیب تغییرات دامنه و فاز، میزان داده‌ای که می‌تواند در هر سیکل زمانی منتقل شود (یعنی کارایی طیف) را به شدت افزایش می‌دهد.

15. تقویت‌کننده قدرت (Power Amplifier – PA)

تقویت‌کننده قدرت (PA) یک قطعه حیاتی در بخش فرستنده هر سیستم RF است که وظیفه دارد سیگنال‌های تولید شده با توان پایین را به توان کافی برای ارسال از طریق آنتن تقویت کند. PAها یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کننده‌های توان در دستگاه‌های وایرلس (مانند تلفن‌های همراه) هستند و طراحی آن‌ها باید با دقت زیادی انجام شود تا ضمن تأمین توان لازم، بازدهی انرژی بالایی داشته باشند و کمترین اعوجاج (Distortion) را در سیگنال ایجاد کنند.

16. گیرنده کم‌نویز (Low-Noise Amplifier – LNA)

LNA اولین قطعه‌ای است که پس از آنتن در بخش گیرنده قرار می‌گیرد. وظیفه اصلی آن تقویت سیگنال دریافتی بسیار ضعیف با کمترین افزودن نویز به سیگنال است. از آنجایی که سیگنال‌های دریافتی اغلب در آستانه نویز محیطی قرار دارند، کیفیت و نویز کم LNA بسیار حیاتی است؛ اگر LNA نتواند سیگنال را به خوبی تقویت کند، کل کیفیت سیگنال به شدت آسیب خواهد دید.

17. فیلتر (Filter)

فیلترها در سیستم‌های RF قطعاتی هستند که برای حذف یا تضعیف فرکانس‌های ناخواسته و عبور دادن فرکانس‌های مورد نیاز طراحی می‌شوند. آن‌ها نقش کلیدی در جلوگیری از تداخل دارند. فیلترهای فرستنده اطمینان حاصل می‌کنند که سیگنال RF تنها در باند فرکانسی مجاز منتشر شود، و فیلترهای گیرنده از ورود سیگنال‌های قوی ناخواسته جلوگیری کرده و نویز را کاهش می‌دهند.

بخش پنجم: فناوری‌های پیشرفته و ترندها

18. وای فای (Wi-Fi 6 /6E /7 /7E)

وای-فای ۶ (802.11ax)، وای-فای ۶E (استفاده از باند 6 GHz) و وای-فای ۷ (802.11be) از جدیدترین استانداردهای وایرلس محلی (WLAN) هستند که برای بهبود کارایی در محیط‌های شلوغ و متراکم طراحی شده‌اند.

• وای-فای ۶/۶E: از تکنیک‌هایی مانند OFDMA (دسترسی چندگانه با تقسیم فرکانس متعامد) و MU-MIMO (چند کاربره ورودی/خروجی چندگانه) استفاده می‌کند تا چندین کاربر بتوانند به طور همزمان با نقاط دسترسی ارتباط برقرار کنند، که به طور قابل توجهی تاخیر (Latency) و ظرفیت (Capacity) شبکه را بهبود می‌بخشد.
• وای-فای ۷ (Extremely High Throughput – EHT): جدیدترین استاندارد که سرعت‌های چندین گیگابیت بر ثانیه را ممکن می‌سازد و از پهنای کانال گسترده‌تر (320 MHz) و تکنیک Multi-Link Operation (MLO) برای تجمیع باندها استفاده می‌کند تا بالاترین کارایی و کمترین تاخیر را فراهم کند.

19. MIMO / MU-MIMO

MIMO (Multiple-Input Multiple-Output) یک تکنیک کلیدی RF است که از چندین آنتن هم در فرستنده و هم در گیرنده برای بهبود عملکرد ارتباطات بی‌سیم استفاده می‌کند.

• MIMO (Single-User): از مسیرهای چندگانه (مالتی‌پث) برای ارسال و دریافت چندین جریان داده به/از یک کاربر استفاده می‌کند و به این ترتیب، سرعت (Data Rate) را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.
• MU-MIMO (Multi-User): یک پیشرفت در MIMO است که امکان ارسال و دریافت همزمان جریان‌های داده به/از چندین کاربر مختلف را فراهم می‌سازد. این تکنیک، ظرفیت کلی شبکه را افزایش داده و برای محیط‌های عمومی و پرکاربر بسیار حیاتی است.

20. 5G و موج میلی‌متری (mmWave)

5G (نسل پنجم شبکه‌های موبایل) جدیدترین نسل از استاندارد‌های وایرلس سلولی است که هدف آن ارائه نرخ داده بسیار بالا، تاخیر بسیار پایین (Ultra-Low Latency) و ظرفیت عظیم است.

• موج میلی‌متری (mmWave): بخشی از طیف فرکانسی در محدوده 24 GHz تا 100 GHz است که در 5G برای دستیابی به سرعت‌های چند گیگابیت بر ثانیه استفاده می‌شود. این فرکانس‌ها، اگرچه پهنای باند عظیمی را فراهم می‌کنند، اما به شدت تحت تأثیر موانع (مانند دیوارها و باران) قرار می‌گیرند و برد کوتاهی دارند، بنابراین عمدتاً در مناطق شهری و محیط‌های باز استفاده می‌شوند.

21. تقسیم‌بندی شبکه (Network Slicing) – 5G

تقسیم‌بندی شبکه (Network Slicing) یک قابلیت کلیدی در معماری شبکه‌های 5G است که به اپراتور اجازه می‌دهد تا چندین شبکه منطقی مستقل و مجازی را روی یک زیرساخت فیزیکی مشترک ایجاد کند. هر برش (Slice) دارای ویژگی‌های عملکردی خاص خود است (مثلاً یک برش برای تاخیر پایین، یک برش برای پهنای باند بالا و دیگری برای IoT). این تکنیک انعطاف‌پذیری شبکه را برای برآورده کردن نیازهای متفاوت مشتریان فراهم می‌کند.

بخش ششم: مفاهیم عملیاتی

22. پهنای باند (Bandwidth)

پهنای باند در زمینه ارتباطات وایرلس دو معنای اصلی دارد:

1. پهنای باند فرکانسی (Frequency Bandwidth): تفاضل بین بالاترین و پایین‌ترین فرکانس در یک کانال فرکانسی است (مثلاً یک کانال Wi-Fi ممکن است 20 MHz پهنای باند داشته باشد). هرچه این پهنا بیشتر باشد، ظرفیت حمل داده آن کانال بیشتر است.
2. نرخ انتقال داده (Data Rate/Throughput): که به معنای حجم اطلاعاتی (بیت بر ثانیه – bps) است که می‌تواند از طریق یک کانال ارتباطی منتقل شود. این نرخ مستقیماً با پهنای باند فرکانسی و مدولاسیون انتخابی مرتبط است.

23. کانال (Channel)

کانال یک مسیر ارتباطی مشخص در طیف فرکانسی است که برای انتقال داده اختصاص داده شده است. کانال‌ها از یکدیگر توسط یک فاصله محافظتی (Guard Band) جدا می‌شوند تا از تداخل بین کانال‌های مجاور جلوگیری شود. انتخاب کانال مناسب و مدیریت پهنای کانال (مثلاً 20 MHz، 40 MHz، 80 MHz یا 160 MHz) برای جلوگیری از تداخل و دستیابی به بالاترین سرعت داده ضروری است.

24. طیف غیرمجاز (Unlicensed Spectrum)

طیف غیرمجاز به باندهای فرکانسی (مانند 2.4 GHz، 5 GHz و 6 GHz که برای Wi-Fi استفاده می‌شوند) گفته می‌شود که برای استفاده نیازی به کسب مجوز اختصاصی از نهادهای نظارتی ندارند. مزیت آن امکان نوآوری سریع و گسترش ارزان فناوری‌هایی مانند Wi-Fi و بلوتوث است، اما چالش اصلی آن، مستعد بودن به تداخل (Interference) بیشتر به دلیل استفاده همزمان دستگاه‌های متعدد است.

25. تاخیر (Latency) و قابلیت اطمینان (Reliability)

تاخیر (Latency) مدت زمانی است که طول می‌کشد تا یک بسته داده از فرستنده به گیرنده برسد و پاسخ آن برگردد (رفت و برگشت). در شبکه‌های 5G، کاهش تاخیر به مقادیر بسیار کم (زیر 1 میلی‌ثانیه) هدف‌گذاری شده است که برای کاربردهایی نظیر جراحی از راه دور حیاتی است.

قابلیت اطمینان (Reliability) به معنای احتمال موفقیت‌آمیز بودن انتقال داده در یک بازه زمانی معین است. در کاربردهای صنعتی و حیاتی (URLLC در 5G)، قابلیت اطمینان بسیار بالا مورد نیاز است.

26. هندآف (Handover / Handoff)

هنداف فرآیند انتقال یک ارتباط فعال (مثلاً یک تماس تلفنی یا یک اتصال داده) از یک سلول (Cell) یا نقطه دسترسی (Access Point) به سلول یا نقطه دسترسی دیگر بدون قطع شدن ارتباط است. این فرآیند برای حفظ تحرک (Mobility) کاربران در شبکه‌های سلولی و Wi-Fi حیاتی است تا ارتباط آن‌ها هنگام جابجایی در محیط‌های بزرگ، بدون درز (Seamless) و با حداقل تاخیر ادامه یابد.

27. اینترنت اشیاء (Internet of Things – IoT) و LPWAN

IoT شبکه‌ای از اشیاء فیزیکی، حسگرها، و دستگاه‌هایی است که از طریق اینترنت به یکدیگر متصل می‌شوند تا داده‌ها را جمع‌آوری و مبادله کنند. ارتباطات وایرلس نیروی محرکه IoT است.

LPWAN (Low-Power Wide-Area Network) دسته‌ای از فناوری‌های بی‌سیم (مانند LoRaWAN و NB-IoT) است که به طور خاص برای دستگاه‌های IoT طراحی شده‌اند. هدف اصلی LPWAN فراهم کردن مصرف انرژی بسیار پایین (برای طولانی شدن عمر باتری)، برد ارتباطی طولانی (برای پوشش مناطق وسیع) و نرخ داده پایین است که برای انتقال داده‌های کم‌حجم سنسورها کافی است.

28. PTP (Point-to-Point)

ارتباط نقطه به نقطه (Point-to-Point) یک اتصال بی‌سیم مستقیم و اختصاصی بین دو نقطه یا دستگاه است.

• ویژگی‌ها:
  • اتصال اختصاصی: ترافیک فقط بین دو نقطه انتهایی منتقل می‌شود.
  • کاربرد: معمولاً برای ایجاد یک پل ارتباطی (Bridge) بین دو ساختمان، اتصال شبکه‌های محلی (LAN) دور از هم یا ایجاد یک لینک اصلی (Backhaul Link) با ظرفیت بالا استفاده می‌شود.
  • عملکرد: به دلیل اختصاصی بودن لینک، معمولاً بالاترین نرخ داده و کمترین تأخیر (Latency) را ارائه می‌دهد.
  • مثال: اتصال وایرلس بین دکل‌های مخابراتی یا دو واحد ساختمانی در یک دانشگاه.

29. PTMP (Point-to-Multipoint)

ارتباط نقطه به چند نقطه (Point-to-Multipoint) یک اتصال بی‌سیم است که در آن یک نقطه مرکزی (معمولاً یک ایستگاه پایه یا Access Point) به طور همزمان با چندین نقطه انتهایی (Subscriber Stations یا Client Devices) ارتباط برقرار می‌کند.

• ویژگی‌ها:
  • اتصال اشتراکی: نقطه مرکزی پهنای باند موجود را بین تمام کاربران متصل به اشتراک می‌گذارد.
  • کاربرد: این توپولوژی اساس شبکه‌های دسترسی وایرلس (Wireless Access Networks) و شبکه‌های وایرلس محلی (WLANs) است. برای ارائه خدمات اینترنت به چندین مشترک در یک منطقه جغرافیایی یا پوشش وایرلس در یک محیط بزرگ (مانند فرودگاه یا پارک) استفاده می‌شود.
  • عملکرد: ظرفیت کل سایت مرکزی بین کاربران تقسیم می‌شود، بنابراین عملکرد هر کاربر ممکن است بسته به تعداد کاربران فعال و ترافیک مورد نیاز آن‌ها متفاوت باشد.
  • مثال: یک دکل ارائه‌دهنده خدمات اینترنت وایرلس (WISP) که به خانه‌ها و شرکت‌های متعدد سرویس می‌دهد، یا یک نقطه دسترسی Wi-Fi (Access Point) در خانه که چندین گوشی و لپ‌تاپ به آن متصل می‌شوند.